برترین های کیمیا نیوز را هم ببینید هم بخوانید

چهارشنبه, ۰۵ اردیبهشت ۱۳۹۷

از خود سؤال کرده‌ايم چکار کرده‌ايم؟

با نگاهي به وضعيت کارگران و تحقيقات ميداني از شرايط زندگي اين قشر زحمتکش و بي‌حاشيه، صدايي جز نارضايتي و دل‌مشغولي و نبود تبادل بین هزينه با درآمدشان شنيده نمي‌شود.

 

ديروز را وارسي مي‌کنيم، بدتر از امروز بوده و همين روال ادامه دارد؛ آري زندگي عادي تبديل به جدل شده است. تشکلات و نهادهایی تشکيل شده است تا به مشکلات کارگران رسيدگي شود و در حل اين مشکلات گام بردارند آيا از خود پرسيده‌ايم آيا اين تشکلات و نهادهاي مدني غيردولتي به خودي خود نهادهاي واقعي هستند يا شبه‌نهاد و تشکل بدون بزرگ‌نمايي و اغراق؟ اعلام مي‌کنم مسائل کارگري از ابتدا تا انتها مشکل دارد. اگر منطقي و از روي انصاف به شوراي تصميم‌گيری و تصميم‌سازي يعني شوراي عالي کار بنگريم، رفتن و نرفتن در اين جلسات سود و فايده‌اي ندارد؛ چراکه ما در کلان‌قضيه با مشکل مواجه‌ايم؛ اين مريض با قرص مسکن و معالجه‌هاي موضعي بهبود پيدا نخواهد کرد. کساني که بايد به فکر راه‌حل کلان براي علاج اساسي اين مريض باشند، درگير مواضع و منافع خود شده‌اند؛ ضمن آنکه همه خود را وام‌دار و مدافع حقوق اين عزيزان مي‌دانند. معالجه با اين مسکن‌ها و لمس‌نکردن مشکلات معيشتي کارگران از نزديک، نه‌نتها درد آنها را درمان و التيام نخواهد داد بلکه ضرر هم دارد؛ چون درد که يک هشدار است، موقت تسکين مي‌يابد، اما ريشه درد از بين نرفته و بر نفوذ خود و استيلاي ضعف بر تمام بدن ادامه مي‌دهد. با چنين وضعيتي که دولت و ملت گريبان‌گير زمينه‌هاي سياسي، اقتصادي و اجتماعي است، از خود سؤال کرده‌ايم چکار کرده‌ايم؟ اگر همين امروز به خود بیاييم، بهتر از فرداست. بايد دست از خودخواهي‌ها، خودمحوري‌ها، در پي منافع شخصي بودن‌ها و پيگيري منافع جناحي و حزبي برداريم و با حفظ مواضع و اختلاف‌هاي سلیقه‌ای، بکوشيم همدل در پي حل مشکلات اين عزيزان باشيم. صرف داشتن اطلاع از وضعيت کارگران، شرط لازم است اما کافي نيست. شرط کافي و لازم زماني محقق مي‌شود که اجزای شوراي عالي کار مانند بدن انسان، ارتباطي ارگانيک و سيستماتيک با يکديگر داشته و در ضمن، اطلاعات فراوري‌ شده و از ثمر و فراورده حاصل از آن بهره‌برداري شود. به نظر حقير، متأسفانه يکي از بزرگ‌ترين مشکلات ما در شوراهاي تصميم‌گير و تصميم‌ساز، اين است که فاقد سيستم جمع‌آوري و تبادل اطلاعات هستيم و هرکسي و نماينده هر تشکلي با بخشي از اطلاعات دريافت‌شده و بدون هماهنگي با ديگر بخش‌ها اقدام مي‌كند. به همين دليل است که نه‌تنها نتوانستيم مشکل کارگران را حل کنيم، بلکه به نظر مي‌رسد آن را بغرنج‌تر کرده‌ايم و هميشه در پايان آخرين جلسات مزدي، نتايج آن چيزي که روي آن کار کارشناسي مي‌شود، نخواهد شد. بايد ‌دنبال کرامت انساني کارگران، نيازهاي اساسي، وضعيت معيشتي و امنيت شغلي آنان بود. دستمزدي که تعيين مي‌شود، بايد پاسخ‌گوي نيازهاي اين قشر باشد؛ نه اینکه آنها را در حل معادلات چندمجهولي زندگي غوطه‌ور کند. با چنين وضعيتي، کارگر چگونه مي‌تواند به جنبه‌هاي اجتماعي زندگي خود برسد. به مدد شعري از ادبيات پارسي تلاش دارم از زبان کارگران اين وضعيت را بيان کنم: مرنجان دلم را که اين مرغ وحشي/ ز بامي که برخاست مشکل نشيند.  بازسازي اعتماد و رفع کدورت و رنجش کارگران، پيش‌نياز وفاق و عزم ملي است. دوصد گفته چون نيم‌کردار نيست. کارگر سالي يک بار منتظر اقدام و کردار است؛ بنابراين از تصميم‌گيران انتظار ندارند با بخش‌نامه، اتلاف زمان، لابي‌گري، سياست‌هاي غيرکاربردي، حاکميت سليقه و اولويت سليقه به‌جاي گفتمان سازنده و چندسويه در راستاي تحقق اهداف متعالي کارگران، شاهد خروجي‌ای باشند که زندگي شرافتمندانه و عادي آنان را تحت‌الشعاع قرار دهد؛ آن‌وقت است که اعتماد خدشه‌دارشده به اين سادگي بازسازي نخواهد شد و چه ارزشمند خـواهند بود انسان‌هايي که با وجود شرايط وانفسا، جوهر شرف و گوهر انسانيت را پاي ملاحظه‌هایي نمي‌فروشند. باید توجه ويژه مجلس را به شرايط کنوني کارگران جلب كرد و بايد مجلس شوراي اسلامي نگاهی خاص و نظارتي ويژه‌ به وضعيت معيشتي و مزد کارگران به‌عنوان بخشي از موکلان خود داشته باشد. بدون شك، سنگ اول بناي جامعه نهادهاي مدني و تشکل‌هاي مردم‌نهاد هستند و بزرگ‌ترين ضعف اين نهادها و تشکل‌ها، آيين‌نامه‌هاي اجرائي اين نوع قوانين است و بیشتر اين نهادها و تشکلات، به‌جاي تصميم مستقل در چارچوب قوانين، تبديل به زائده‌اي از دولت شده‌اند و در بسياري از موارد نه‌تنها اقدامي در راستای وجهه مردمي‌شدن اين تشکلات نشده، بلکه خلاف آن اقدام شده و اگر آيين‌نامه و اصلاحيه‌اي در آنها صورت مي‌گيرد، نبايد فقط و فقط برای اراده و حاکميت دولت و وابستگي محکم‌تر اين نهادها باشد. تشکلات و نهادها ابتدا بايد واقعي شوند و به نظر حقير، رسيدن به اين هدف، از گذرگاه اصلاح قوانين و کم‌كردن دخالت دولت ميسر و ممکن است؛ ضمن آنکه وزراي محترمي که مؤثر در اين نهادها و تشکلات هستند، بايد خود به نهادها و تشکلات اعتقاد و باور داشته باشند تا بتوانند از رأي و نظر نمايندگان در اين تشکلات‌ تمکين كنند.
 

برچسب ها کیمیانیوز

تماس با مدیر مسئول

مهدی جاوید پور

 

 

ایمیل : 

javidpoorjournalist@gmail.com

کیمیا نیوز در شبکه های اجتماعی